دوباره قلم به دست ميگيري و شروع ميكني به نوشتن مي نويسي از بازي روزگار از زندگي از دنيا و آدم هاشبزرگ ميشي ، به قول مامانت براي خودت خانمي ميشي ميشه ٢٦ سالت ، همه ميگن ديگه وقت ازدواجته از همه بيشتر خانواده ات هستن كه دارن براي اين اتفاق لحظه شماري مي كنن اما تو غافل و به دور از همه ي اينها سعي داري

دیروز عصر با جان دل صحبت کردم و تا عصر همینطوری برای خودم تو خونه چرخیدمو شب که شد بهش پیام دادم و خسته بود و خوابش میومد اما من نه ! باید می خوابید چون صبح زود قرار بود بیدار بشه !!!! اما من چی ؟ هیچی ! بیکار بی فایده ! خیلی اعصابم خورده ! خیلی زیاد ! حالا صبح هم رفت سر کار و شبم با امین می خواد